चढेको बुई नबिर्स,
टेकेको भुइँ नबिर्स

१. जीवनको यथार्थ दर्शन: कृतज्ञता, त्याग र विनम्रता

आकाश चुम्ने महत्त्वाकांक्षा पाल्नु स्वाभाविक हो, तर आकाशमा उड्ने चराले पनि बस्नका लागि जमिनकै रुख रोज्नुपर्छ। हाम्रो जीवनको जग पनि त्यस्तै धरातलमा अडिएको छ। जीवनका अनेकौँ उकाली-ओरालीमा सफलताको चुचुरो चुम्दा हामीलाई काँध दिने ती अदृश्य हातहरूलाई बिर्सनु कृतघ्नता हो।

• कृतज्ञता: आफूलाई सफलताको शिखरमा पुर्‍याउन सहयोग गर्ने बुबाआमा, गुरु वा साथीभाइलाई सधैँ सम्मान र स्मरण गर्नुपर्छ।
• विनम्रता: जीवनमा जतिसुकै प्रगति गरेर आकाश नै चुमे पनि आफ्नो खुट्टा सधैँ धरातलमै रहनुपर्छ।

२. चलचित्र ‘बा: एक योद्धा’ मा सामाजिक प्रतिविम्ब

यही रैथाने उखान र सामाजिक यथार्थलाई केन्द्रमा राखेर सङ्गीतकार हरि लम्सालको लेखन तथा निर्देशनमा चलचित्र ‘बा: एक योद्धा’ निर्माण भएको छ। यस चलचित्रका केही मुख्य तथ्यहरू:

• मार्मिक शीर्षक गीत: ‘चढेको बुई नबिर्स, टेकेको भुइँ नबिर्स’ गीतमा सञ्जीव थापाको शब्द तथा हरि लम्सालको सङ्गीत र स्वर रहेको छ।
• कथावस्तु: चलचित्रले सन्तानका लागि बुबाले गर्ने त्याग, सङ्घर्ष र जीवनभरका चुनौतीलाई मुख्य कथावस्तु बनाएको छ।
• कलाकारहरू: दिव्यदेव, सुहाना थापा र झरना थापालगायतको अभिनय समेटिएको छ।

३. टिकटक र रील्सका लागि भावनात्मक भिडियो कन्सेप्ट तथा क्याप्सनहरू

सिकाउने शिक्षक, हुर्काउने आमाबुबा र सङ्घर्ष बुझ्ने सन्तानका लागि सामाजिक सञ्जालमा प्रयोग गर्न सकिने सामग्रीहरू:

निष्कर्ष

भौतिक प्रगतिको अन्धो दौडमा दौडिरहँदा हामीले आफ्नो जरा बिर्सनु हुँदैन। ‘बा: एक योद्धा’ चलचित्र र यसको शीर्षक गीतले समाजलाई यही गहिरो सत्यको पुनर्बोध गराएका छन्। हामी जतिसुकै आधुनिक भए पनि हाम्रा बुबाआमाको काँध (बुई) र हाम्रो आफ्नोपनको धरातल (भुइँ) नै हाम्रो वास्तविक अस्तित्व हो।